โลกวันนี้มีวิกฤตติ โดย สภาคย์ อินทองคง คำว่า ใจคือจุดสำคัญในการแก้ปัญหา มีความหมายลึกซึ้งที่เชื่อมโยงระหว่างสภาวะภายในของมนุษย์กับวิกฤตการณ์ภายนอกโลก ดังนี้
ใจคือรากฐานของปัญหาและทางออก ใจมนุษย์ คือตัวจุดสำคัญต้องมั่นหมาย ซึ่งหมายความว่าไม่ว่าจะเป็นปัญหาใหญ่หรือเล็ก สุข-ทุกข์ น้อยใหญ่ ล้วนมีจุดเริ่มต้นและจุดจบที่ใจ การจะฟาดฟันตัวปัญหาให้มลายไปได้นั้น จำเป็นต้องพุ่งเป้าไปที่การแก้ไขใจเป็นอันดับแรก การใช้ปัญญา
ปรับสภาวะใจการแก้ไขใจไม่ได้ทำได้เพียงแค่การนึกคิด แต่ต้องใช้ ปัญญา เป็นอาวุธในการนำทางทั้ง ใจและกาย ให้เข้าสู่กระแสแห่งธรรมของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเมื่อใจได้รับกระแสธรรมแล้ว จะทำให้เรา รู้ธรรม เห็นธรรมตามความเป็นจริง ไม่หลงไปกับอารมณ์หรือสิ่งที่มากระทบ ใจที่ขาดธรรมจะมองเห็นแต่สิ่งลวงตาแหล่งข้อมูลชี้ให้เห็นว่า หากใจขาดธรรมะหรือความรู้เท่าทัน จะทำให้มนุษย์ เห็นแต่สิ่งลวงตา
จนเกิดความเพ้อฝันและทำให้ปัญญาเสื่อมสลายลงซึ่งเป็นสาเหตุให้เกิดความขัดแย้งและการทำลายตนเองใจคือเครื่องมือกอบกู้วิกฤตทุกด้าน:
ด้านเศรษฐกิจ: แหล่งข้อมูลกล่าวว่าเครื่องมือในการกอบกู้เศรษฐกิจนั้น อยู่ที่ใจหากใช้ธรรมะน้อมนำใจให้สดใสก็จะสามารถคิดและวางแผนกอบกู้วิกฤตได้สำเร็จ ด้านสังคมการสร้างความเท่าเทียม (สมานภาพ) และความรัก (ภราดรภาพ) ต้องเริ่มจากความคิดจิตบรรจงและการมี ความรักสลักจิต ซึ่งล้วนเป็นการทำงานในระดับจิตใจทั้งสิ้นโดยสรุป ใจคือจุดสำคัญที่สุดเพราะ ใจเป็นตัวกำหนดทิศทางของปัญญาและการกระทำ หากใจได้รับการฝึกฝนด้วยพุทธธรรมจนเกิดความ
สว่างไสว ธรรมจาสดใสจิตมนุษย์ก็จะสามารถใช้ปัญญาในการแก้ไขวิกฤตโลก ทั้งเรื่องโลกร้อน เศรษฐกิจ และการเมืองได้อย่างยั่งยืน
จากบทกวี โลกวันนี้มีวิกฤตติ โดย สภาคย์ อินทองคง การสร้างความสมานฉันท์ในสังคม โดยเฉพาะในสภาวะที่มีความขัดแย้งทางการเมืองและสังคม สามารถอภิปรายผ่านหลักการที่ปรากฏ
1. การเข้าใจรากเหง้าของความขัดแย้ง
แหล่งข้อมูลระบุว่า ความขัดแย้งที่เกิดขึ้นจนถึงขั้น ทิ่มแทงกัน หรือ เผาผลาญประจานตน มีสาเหตุสำคัญมาจากการ ขาดรู้ ขาดเห็น ความเป็นจริง เมื่อมนุษย์เห็นแต่สิ่งลวงตาและลุ่มหลงในอำนาจที่ขาดธรรม จะส่งผลให้ปัญญาหายสลายลง นำไปสู่ความสับสนและการไม่รู้จักแพ้ชนะตามพุทธศาสนสุภาษิต
2. องค์ประกอบหลักของการสร้างความสมานฉันท์
ในบทกวีได้เสนอแนวทางผ่านคุณค่าสากล 3 ประการ ที่ต้องอาศัยพุทธธรรมเป็นรากฐานสมานภาพ (Equality/Harmony) คือการปรับ ความคิดจิตบรรจง ให้มุ่งเข้าสู่ความดีความสมานฉันท์จะเกิดขึ้นได้เมื่อคนในสังคมมีจิตใจที่ประณีตและตั้งมั่นในความดี ซึ่งจะนำไปสู่ความสุขใจร่วมกันภราดรภาพ (Fraternity)คือการมีความรักสลักจิตแต่ความรักนี้ไม่ใช่เพียงอารมณ์ชั่ววูบ
ต้องเป็นความรักที่ผ่านการ พินิจให้รู้ดูเงื่อนไข ตามหลักธรรม เพื่อเป็นเครื่องมือในการนำพาให้พ้นภัยและช่วยให้โลกก้าวไกลอย่างงดงามเสรีภาพ (Liberty) ในบริบทนี้คือการมี ปัญญา เพื่อไม่ให้ไหลหลงไปตามกระแสความขัดแย้งหรือสิ่งลวงตา
3. วิธีการปฏิบัติเพื่อนำไปสู่ความสมานฉันท์
การใช้พุทธธรรมค้ำจุนการเมืองเน้นย้ำว่า การเมืองก็คือธรรมค้ำจุนโลกหากการเมืองขาดธรรมะจะนำไปสู่ความโศกเศร้าและความขัดแย้ง ดังนั้นการสร้างความสมานฉันท์จึงต้องเริ่มจากการนำธรรมะมาใช้เป็นเครื่องมือจัดการความขัดแย้งการแก้ไขที่ใจมนุษย์
เนื่องจากใจคือตัวจุดสำคัญ ความสมานฉันท์จะเกิดขึ้นได้ต้องเริ่มจากการ น้อมนำจิต ของคนในสังคมให้เข้าใกล้ปัญญาและสายแห่งธรรม เพื่อให้ รู้ธรรม เห็นธรรมตามความเป็นจริงการรู้จักแพ้รู้จักชนะ: บทกวีเตือนสติว่าความขัดแย้งมักเกิดจากการ ไม่รู้แพ้รู้ชนะ ตามพระสอน การสร้างความสมานฉันท์จึงต้อง
อาศัยหลักธรรมเรื่องการวางใจต่อผลลัพธ์และการให้อภัย โดยสรุป การสร้างความสมานฉันท์ตามแนวทางของบทกวีนี้ คือการที่เพื่อนมนุษย์ร่วมใจกันดึงเอา พุทธธรรม มาเป็นเครื่องมือหลักในการปรับเปลี่ยนทัศนคติ ใจและใช้ปัญญาเป็นอาวุธในการก้าวข้ามความขัดแย้ง เพื่อให้โลกกลับมางดงามและชื่นฉ่ำด้วยสันติสุขอีกครั้ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น